BURUNKIŞLA KÖYÜ
Burunkışla Köyü, Yozgat İli'nin Sarıkaya İlçesi'ne bağlı bir köydür.Doğusunda Deredoğan Köyü, Kuzeydoğusunda Toprakpınar Köyü, Kuzeyinde Gülpınar Köyü, Kuzeybatısında Karabacak Köyü, Güneybatısında ise Yukarısarıkaya Kasabası yer almaktadır.
1997 Yılında 506 olan nüfusu,2007 yılında yoğun göçler nedeniyle 380'e düşmüştür.77 Hane vardır.Köy muhtarımız Hacıdemir Bayar'dır...
Köyün Yozgat iline uzaklığı 94 km,Sarıkaya ilçesine uzaklığı ise,14 km'dir.Köyde İlköğretim okulu mevcut olmakla birlilte,orta öğrenim Deredoğan Köyü'ne taşımalı olarak yapılmaktadır.Köyün içme suyu şebekesi vardır.Ancak,kanalizasyon şebekesi yoktur. Ptt şubesi yoktur.Ancak,ptt acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur.Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup,köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
Burunkışla Köyü halkı ise; osmanlı Devletinin iskan siyaseti gereği,balkanlara yerleştirilmiş olup,nüfus mübadelesi yoluyla,tekrar varını yoğunu bırakıp,canından çok sevdiği Anadoluya göç eden Türk halkından oluşmaktadır.
Köyün tarihi, Hititlere dayanmaktadır.Buna vesika olarak köyün girişindeki 127 metre yükseltili höyük gösterilebilir.Hititlerden sonra buralarda Romalıların yaşadıkları tahmin edilmektedir. Köy Osmanlılar zamanında ermeni köy durumundadır. Bunların izlerine eski yapılarda rastlamaktadır. Bu dönemde köyün çok gelişmiş olduğu anlaşılmaktadır. Sokaklar parke taşlarla döşenmiş ve karşılıklı sıralar halinde küçük atölyeler, dükkânlar sıralanmaktadır. Günümüzde bunları kanıtlarına rastlanmaktadır.
Cumhuriyet döneminde ise,1924'lerde Yunanistan'dan gelen Türk göçmenler iskan edilmiştir.Bugün köy nüfusunun çoğunluğunu bunlar oluşturmaktadır. 1924'te Rumlar'la nüfus mübadelesi sonucunda 81 hane Selanik'in Kesre Kasabasından Mersin'e,oradan Niğde'ye yerleştirildi. 9 Ay burada kalındıktan sonra Burunkışla Köyü'ne yerleştirildi. Köye ilk gelindiğinde 85 hane Ermeni ve 10 hane muhacir vardı. 1950'de Adnan Menderes döneminde 20 hane Ermeni kaldı ve geriye kalanlardan bir kısmı İstanbul'a, bir kısmı da Ermenistan'a göç ettiler. Şu anda köyde 1 hane Ermeni bulunmaktadır. Onlar da yaş itibari ile ileri yaşta kimselerdir. 1936 Yılında Yugoslavya'dan 30-35 hane Türk göçmeni yerleştirilmiş. 1951 yılında 99 hane Bulgaristan'dan gelen Türk muhaciri köye yerleştirilmiştir. 1951 yılında devlet tarafından yaptırılan 100 ev Bulgaristan'dan gelen Türk göçmenlerine tahsis edilmiştir.1955-1960 yılları arasında hızlı bir göç olayı meydana gelmiş ve bu göçmenler Adapazarı, Bursa ve Yalova çevresine göç etmişlerdir. Evlerini ve kendilerine ayrılan tarlaları köyde kalanlara satmışlardır.
Köyde tarihi eser olarak köyün girişinde bulunan höyük gösterilmektedir. Eser 127 metre yüksekliğindedir. Yaşlıların anlattıklarına göre içerisinde Krallara ait mezar bulunmaktadır. Bu höyüğün köyün içerisinde girişi bulunmaktadır. Bu herkes tarafından bilindiği halde havasızlık yüzünden girilmemektedir. Yine bu höyüğün eski yıllarda civar yerleşim birimleriyle haberleşmek amacıyla kullanıldığı da anlatılmaktadır.
Köyün adı ise, köyün batısında burun şeklinde bir çıkıntının olmasından ve bu burun şeklindeki çıkıntının üzerinde kışlanın varlığından dolayı köye Burunkışla adı verilmiştir.Bu kışlanın kalıntılarına halen rastlanmaktadır.
Köyün iklimi, karasal iklimi etki alanı içerisindedir.
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.
Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği olması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.
Seçildikleri yıllara göre köy muhtarları:
2009 - Hacıdemir Bayar
2004 - Hacıdemir Bayar
1999 - Necati ŞAHİN
1994 - Necati ŞAHİN
1989 - Murat ARIKAN
1984 - Vehbi ZANBAK